Wielerplaza.nl

Alfredo Gios is herrezen uit de puinhopen van zijn in zwaar financieel weer ten onder gegane fabriek. De vermaarde GIOS-fabriek uit Torino.

De handdoek was gegooid... zo leek het... Maar echte liefde overwint alles.

Zie daarvoor eens op de vernieuwde site van GIOS

Het overbrengen van de zaak naar Japan zal zeker financiële achtergronden hebben. Aan de ene kant dus een beetje hoop voor de GIOS-fans, aan de andere kant... alle getoonde Gios'en afgemonteerd met ShimaNO!

Oeeeps, massa-productie-meteriaal!

En ik? Ik hou mijn pijlen voortaan toch gericht op PASSONI!

Wielerplaza, Vestiging Houten, wenst iedereen een prettige kerst en een voorspoedig en gezond 2010!


Op de valreep van 2009 toch nog op de fiets, en hoe! Volle bak door de sneeuw raggen met Laura op een slee achter de fiets gebonden. Wat nou rustig aan door de sneeuw? Gewoon Rhino's monteren en teren op je jarenlage cross-ervaring!

Wat die je op een zondagochtend als de racefiets vanwege grote sneeuwval niet naar buiten kan? Nou dan slaap je eerst lekker uit! Uitnodigingen om mee te gaan wandelen wuif je lekker weg, draai je nog een keertje om en dan rond de klok van tien drentel je eens naar beneden. Bakkie, nog een bakkie. De laatste Telegraaf-op-zondag doornemen en met een beetje dezelfde weemoed als Rob Hoogland leg ik hem opzij...

En dan als opperveger naar buiten. Opritje een spoortje vegen. Zij-ingang een beetje vegen en dan vluchten voor de volgende vracht sneeuw... en dan maar weer vegen... zo kom je toch nog aan de broodnodige beweging... Tussendoor even hier op Plaza gekeken en genoten van het schaatsplezier van "Houten" deze ochtend... "Moeders" besluit tot een warme maaltijd en die gaat er in als koek. Dus buiken op de bank. Toepasselijk Kerstfilmpje meegluren en dan gaat voor de zoveelste keer weer de telefoon... "Brengen jullie, als jullie nog langskomen vanmiddag, Luca's slee mee?"... "Ok, doen we" en na weer een veegsessie ga ik vast vooruit. Onderweg tref ik net Leo. "Mijn voorbeeld" als het om schaatsen-op-natuurijs gaat. Hij heeft net een supergrote sneeuwpop tot leven gewekt. Een sieraad voor de straat.

De reus van Lekkerkerk

Inspiratie genoeg en in hoger tempo naar Bert, Luca en Danielle. Achterom. Niemand te zien. Alleen een stille getuige. Met een Ötztaler hoed op zijn knar.

De Ötzi...

Voor is meer te beleven. Een hele bende kinderen en volwassenen zijn aan een heuse Iglo begonnen.

Luca ziet Kabouter Plop

Buurman 'Plop'

Met in de hoofdrol....Jawel... Bert Dekker!! Met een grote kunststof kist maakt ie sneeuwblokken en de anderen bouwen de Iglo, steentje voor steentje, op. Vier uur later en zalig lekkere warme limonade maken het feest voor vandaag compleet. De Iglo is af.

Eefke, Stefan en Bert... de klus is geklaard.

Doorweekt van het zweet naar binnen droge warme kleren aan. Ik pas die van Bert nog, dus er is nog een redding mogelijk... en dus ook wel even wat ruimte voor een afzakkertje.

Een Gurktaler en dan afblussen met een La Trappe Triple... Wat kan een fietsloze zondag toch mooi zijn... Vooral als je de gezichtjes ziet van al die kindertjes en hun ongeloof over "hun" Iglo...

Nu maar hopen dat ie er morgen nog staat... Op de terugweg naar huis bleke een stel etterbakjers "de Reus van Lekkerkerk" al neergehaald te hebben...

Michel snel stopt met het rijden van cyclosportieven, althans om ze te winnen. Op zijn blog gaf hij in november nog aan na lang twijfelen toch nog een jaartje door te gaan, maar blijkbaar is de kogel nu defintief door de kerk in Huize Snel. Zo is althans te lezen op de Veltec-granfondo website.

Het is voor hem niet meer te combineren met het runnen van de B&B.

Snel was dit jaar nog tweede in La Marmotte, net achter Bert Dekker. Nadat Bert al eerder had aangegeven nooit meer een Marmotte te rijden, is dit dus weer een plekje dat vrijkomt op het podium!

Marmotte-podium 2009.

Wielerplaza wenst Michel veel succes met zijn fietshotel.

Het is gek maar waar. Het vriest al een week en we moeten naar de kunstijsbaan om te schaatsen. Het natuurijs in onbetrouwbaar en onbegaanbaar door sneeuwval. Nu schaatsen we al een aantal weken op de baan en vinden we het hartstikke leuk, dus een straf is het zeker niet!

Nu had het vannacht wel weer lekker gesneeuwd, dus het was glibberen naar de Vechtsebanen toe. Daar aangekomen was er niemand in de hal naar de baan toe.


Dan de baan zelf: NIEMAND op het ijs. NIEMAND. Dus ik weer naar voren om te vragen of we er eigenlijk al wel op mochten...

"Ja hoor, daar is hij voor. Waarschijnlijk zit iedereen te wachten tot het ophoudt met sneeuwen of dat het gaat dooien."

Dus heerlijk rustig rondjes toeren met Laura en Carina. Carina op haar nieuwe schaatsen (maat 36 i.p.v. 38...).


Langzaam druppelden de mensen wel wat binnen. Carina maakte nog een filmpje van "de prof-in-spé" die vandaag wederom aan zijn bochten moest werken...:

Op de binnenbaan reden Nicole Heuts (voorop!) en Peter Hollands uit Cabauw ("het stelletje") iedereen weer op vele rondjes. Ik heb in elk geval een doel: binnen twee jaar meevlammen op de binnenbaan. Of het haalbaar is? Zullen we wel zien zeker?

Het was al min of meer bekend. In de top van de Italiaanse gran fondo-klassementen zijn ze niet vies van een snuifje, prikje of pilletje links of rechts al dan niet in de broekspijp (voor de start van GF Felice Gimondi 2007 hadden Rumsas en Jones beiden een rijtje onder hun randje van de broekspijp). Komt daar dit wielergezegde vandaan... "uit zijn pijp komen"?

Heel recent hebben we de heren Negrini en Paluan voor gaas zien gaan, maar ook bijvoorbeeld de minder bekende Tania Campelli (vrouwelijke deelneemster, tijdens GF Nove Colli) en Marco Ghisello.

En vers van de pers (19 december): Simone Sguerri is ook weer positief bevonden. In oktober tijdens de GF Auson. (bron: Simone Orsucci, Team Cicli Maggi). Sguerri reed ook meerdere keren vooraan mee in La Marmotte. Terugkijkend op de La Marmotte uitslag van 2004 zijn er 4 van de top zes gepakt op dopinggebruik. Allemaal Italianen...

Maar ook in 2008 zijn er heel wat uit dat "milieu" gepakt. Ik noem er een paar (11 !!), dat zoekt wat makkelijker in de lijst van onderstaande link.

Alexandre Bazhenov, Vladimir Smirnov, Monia Galluci, Stefano Sala, Stefanile Carmine, Ersilio Fantini, Giovanni Moschiano, Roberto Orsini, Gaetano Civiello, Giovanni Mattioli, Andrea Ciavatta...

Stuk voor stuk coureurs en een coureuse (?!) die goed geweest zijn voor vele aansprekende overwinningen. De vrouw, Monia Galluci, won paar jaar terug de Ötztaler in een parcoursrecord.

Alexandre Bazhenov reed in 2008 een super-WK bij de profs (25e). Hij werd op 29/9 gepakt... Niet toevallig dus dat deze Parkpre-Guru-renner zo hard reed... Tijdens de GF Felice Gimondi dit jaar, we reden een stukkie met hem op tijdens een training, meldde Sergio Ghisalberti nog vrolijk dat Bazhenov 'aan het studeren was' en geen tijd had om te wielrennen... Is dat nu de hardnekkige OMERTA?

Stefanile Carmine reed werkelijk met een halve apotheek aan verboden middelen (waar zelfs Abdoesjaparov en Rumsas rode oortjes van zouden krijgen) in zijn lichaam rond (ACHT stuks): Ephedrin, Desametason, Oxilofrin, Mesterolon, Metilprednisolon, Stanozolol, hCG en Testosteron. Vorig jaar juli schreef ik nog lovend over hem toen hij al 6 GF's won...

Michel Chocol (ook zo'n veel winnaar) werd in 2007 gepakt. Ook Ciavatta, winnaar van La Marmotte in 2007, werd drie maanden later op EPO gepakt. Toeval?

Het lijstje van dopingzondaars van 2008-1
Het lijstje van dopingzondaars van 2008-2
Het lijstje van dopingzondaars van 2007

Gebruik de zoekfunctie rechtsboven maar eens op de andere namen en zie hoe vaak ze GF's hebben gewonnen...

Het is en blijft natuurlijk een hele trieste en zielige bedoening dat er rond deze tak van de wielersport al zoveel van dit soort dopinggevallen aan het licht gekomen zijn. Dan bedoel ik de gebruikers. Voor de speurneuzen niets dan lof.

Toch laat ik mijn eigen lol in het fietsen niet vergallen. Ik heb wat dat betreft makkelijk praten... mijn "overwinningen" liggen op een heel ander niveau! Zoals deze ochtend... Met 7 graden onder het vriespunt en dan lekker op de fiets door de polder naar mijn werk sjeezen... maar eerst...

De kogel is door de kerk. De 30e editie wordt over hetzelfde parcours verreden en ook in dezelfde richting. Dus het rondje "met de klok mee".

Voor al diegenen die alleen de Pso Rombo als een geschikte finale beschouwen een enorme opluchting. Nu maar hopen dat het op 29 augustus 2010 geen 35 graden is in St Leonard...

Mij maakt het verder niet uit. Rijden doe ik toch wel!

MARMOTTE 2006

Plaats Startnr. Naam Voornaam Cat. Plaats cat. Tijd (bruto)
1 1 NEGRINI EMANUELE D 1 05:50:30:000
2 290 SALA STEFANO D 2 05:53:27:000
3 6 DEKKER BERT D 3 06:12:38:000

Zowel Negrini als Sala zijn recent door de mand gevallen vanwege "vuil" spel. Opvallend is hun riante voorsprong tijdens de editie van 2006. "Van een andere planeet" is een gevleugelde uitspraak van diverse sportcommentatoren.

Het lijkt erop dat in 2006 de natuur iets geholpen is... Dekker wordt niet zomaar op 20 minuten gereden op "zijn" parcours...

Ook vond ik nog een verslag terug van mijn laatste La Marmotte=deelname: Mijn laatste Marmotte

Scholieren op de bikkel-modus

De gang zit er weer in. De oude baas heeft zich, zo lijkt het, herpakt te hebben. Tot en met vandaag deze werkweek een 100% score op de Giant Jubilee. Van lekkere heldere vorst en koersen achter een "derny" tot glibberen over de winterse polderwegen.

Volle bak op de Jubilee, met zijtas, achter de "derny". Afvoeren maar!


En dat met een al dagen voortdurende en oplopende koorts. Zere keel en zeurende hoofdpijn... Ja, de maar al te langzaam aandikkende ijsvloer zorgt dat Opa weer helemaal wild wordt. Trainen! Op de Jubilee. En de koorts? Negeren maar. Tis schaatskoorts! Hoewel de voorspellingen al sneeuw aangaven, hoop je dat ze er wel eens naast kunnen zitten. Gebeurt zelden... maar toch... "Hoop doet leven"... Bij het openschuiven van de slaapkamergordijnen blijkt het buiten al dag te zijn. Heerlijk wit... maar het natuurijs is voorlopig goed naar de kloten. Eerst de hond uitlaten en die is als een kind zo blij met de verse sneeuwlaag. Neus door de sneeuw daarna keutels rapen, straatje vegen en hopsakee... naar het werk. Fototoestelletje weer mee.

Wat plaatjes van deze week.

Dit zijn ECHTE bikkels. In de vrieskou ijzervlechten... brrr!!!

Deze mag nog heel wat keertjes terugkomen in de komende maanden.

Geen woorden...



Daar staat ie.... De Giant Jubilee met bloemetjes zijtas...



's avonds in het donker thuiskomen... wat een plaatje

Opgeven zit niet in mijn bloed. Dus ook het niet-meer-kunnen-fietsen geven we niet zo snel op. Dus fiets ik nu een week of zes elke dinsdagavond een uurtje met Mike, de overbuurman.

Gewoon lekker "Troelen", heeft eigenlijk niets met wielrennen te maken, maar is wel lekker, om toch een beetje het fietsgevoel te houden en een beetje conditie te onderhouden.

De ene keer gaat het vrijwel pijnvrij, de andere keer is zitten vrij lastig. Elke dinsdag om 19u dus...

Gisteravond. Uurtje of acht. Telefoon. Mike... "Jahaaa, met mij. Wat doen we?".

Mijn antwoord kon hij eigenlijk al wel raden: "Nou, wat denk je Padder? Gewoon dikke wanten aan, muts op je knar en gaan!".

"Eeeeeuh, ok, tot morgen." (met een lichte trilling in zijn stem)

Aldus geschiedde. Heerlijk een uurtje gereden, bij een graadje of -2,5. Gemeten op mijn eigen meteo-station aka wekker. Een impressie:





"Pik van Lopik" is ook weer mooi opgetuigd, prachtig gezicht!

Vanaf morgen kan je je aanmelden voor La Marmotte 2010, die op 3 juli verreden zal worden.

Voorheen was het hebben van bijvoorbeeld een KNWU/wedstrijdlicentie een vrijbrief voor het verkrijgen van een startplek in het wedstrijdvak. Dat wedstrijdvak omvat 400 startnummers. In 2010 zal je alleen nog om je bewezen resultaten in gelijkwaardige cyclo's, Gran Fondo's of Radmarathons toegelaten worden in het "1e vak".

Een goede ontwikkeling, aangezien er de afgelopen jaren toch steeds weer "pannenkoeken" probeerden vooraan te starten, om zo meer tijd te hebben om voor 18.00u aan de voet van De ALP te kunnen arriveren.

Daarnaast blijken er nogal wat "wedstrijdrenners" te zijn die aan een hevige vorm van overwaardering van hun klimcapaciteiten bleken te lijden...

Als referentie voor behaalde resultaten wordt de uitslag van La Marmotte 2009 gehanteerd. Om kans te maken moet je wel minimaal bij de 1e 400 gefinished zijn. O ja, vergeet niet om ook een geldige gezondheidsverklaring te overleggen. Een Nederlandstalig voorbeeld staat op de inschrijvingspagina van Sportcommunication en kan je per e-mail toezenden aan de organisatie.

Rechtstreeks bij de Franse organisator inschrijven voor La Marmotte 2010 kan hier

Wil je van al die Franse "hobbels" geen last hebben, dan kan je voor een paar euro meer gebruik maken van de uitstekende diensten van Alpe d'Huez Fietsreizen. Zij regelen dan alles voor u.

Via Alpe d'Huez Fietsreizen inschrijven voor La Marmotte 2010 kan hier

In de week voorafgaande aan La Marmotte zal Bert Dekker diverse klimclinics geven in samenwerking met Alpe d'Huez Fietsreizen.

Bert Dekker en Edith VandeBrande, winnaars van La Marmotte 2009.

Zal La Marmotte 2010 een ander podium dan in 2009 in petto hebben? Ja!

Wat een heerlijke dag. We schrijven zondag de 13e december. Na een prachtige zaterdag biedt ook de zondag verrukkelijke fietsomstandigheden. Met moeders het hele weekend in de lappenmand toch even met de neus in de wind. Een briesje. Het briesje wordt geleidelijk een vervelend windje. Zo is er altijd wel iets om over te klagen.

Niet over de opkomst deze ochtend. Racen met "De MIK"... In totaal deze ochtend met 9 man mijn rondje gedaan. Asfaltvreters van het zuiverste water. Liefhebbers die de handschoen opnemen. Met elkaar en soms even tegen elkaar. Handjes boven op het stuur, dan weer onder in de beugel. Woorden zijn er niet voor nodig. Ons parcours is onze trouwe gids. De natuur onze wekelijkse verrassing. Af en toe in een vervelende combine met de wegbeheerder(s)...

Met de dramatische editie van vorige zondag, welke gevolgd werd door een hele middag "banken", heb ik me deze week weten te herpakken. De Gemseriaanse oneliners helpen me ermee. "Dat kan beter..." en "Eens in gesprek gaan met...".

De eerste heeft zich de laatste tijd al meermalen overduidelijk bewaarheid. De tweede probeerde ik vanochtend maar weer eens uit... Geholpen door Moeder Natuur. Op mijn knietjes in de graskant. Op de Tiendweg. Aan de ene kant van de weg de schapen in de lichtbevroren weide. En ik dus op de wallekant. Praten tegen en met het ijs... Henk zou goedkeurend knikken. "Goed zo jongen!" Direct gevolgd door "Dat kan beter..." Een volgende keer maar weer.

Ik moet me reppen om op de fiets te klimmen. Daar komen ze aan. Ik haak aan. Kom in gesprek. En na drie keer het carrouselletje aan me voorbij te hebben laten gaan, "Zegt" Molteni dat ik mee mag doen. "Zegt!"... Je kent dat wel... zonder woorden, maar door simpel achter je aan te sluiten. Tijdrijder, Klimmer en Opperpad hebben het gas erop. Toch zijn ze al gauw de weg kwijt. Net als vorige week gaan ze rechtdoor, waar het parcours zegt: "rechtsaf".

Ik houd me aan de afspraak. Dat wordt dus weer 15 meter kluunen. Oscar en broer "Smalle kuitjes" wachten me al op. Weer "in gesprek". Schoonhoven. "Dat kan beter" en Smalle Kuitjes geeft er een lap op. Oscar heeft zijn goede benen thuis gelaten. "Dat kan beter" hoor ik het weer vanover de rivier aan komen galmen. IJsselstijn. Smalle kuitjes houdt het voor gezien en gaat binnendoor naar huis. Mag ook wel, want die is om 8.00u al vertrokken uit Montfoort.

We pikken de Klompenboer op. Hij plaatst zich in het wiel. En weer hoor ik het... "Dat kan beter!!!" Marius is echter doof. In volle finale pakken we Theo ook nog op. De hele week is ie ziek geweest en nu voorzichtig weer even naar buiten. Marius en Oscar gaan gauw door naar huis. Ik heb nog een rekening staan in Hekendorp. Theo brengt me een eind op weg naar huis.

Fruitje komt weer even "langs"... Geen week gaat voorbij, geen dag... Fruitje "leeft" nog. Dan... een hongerklop! Snel een Born-gel naar binnen. Het draait even voor mijn ogen. Weer hoor ik het...

Nu terugdenkend aan vanochtend denk ik: "Het was prima zo! Heerlijk gefietst!"

Voor 2010 staat er een wisseling van de wacht voor de deur als het gaat om de cyclo-toppers.

Negrini en Paluan zijn gepakt op doping. Antonio Corradini is gestopt. Jamie Burrow runt een hotel in Rimini en doet stapje terug. Ivan Fanelli is een fietsenzaak begonnen.

Burrow rijdt momenteel B-crossen in België.

Sergio Ghisalberti (Parkpre) hangt zijn fiets geheel aan de wilgen, net als de in 2009 herbegonnen Christian Ceralli.Sergio Ghisalberti, de ex-prof van Milram, met de EXTREEM dunne kuiten!

Wie de fakkel over gaan nemen is nog onduidelijk, maar één ding is zeker, hij wordt overgenomen...

Het kriebelt. Piet en Helga jubelen al. De vorst is op komst. Ik wuif hun enthousiasme nog weg, maar krijg er toch iets van mee. Op zoek naar wat actuele temperaturen. Gisteravond. Doel? Tweeledig. Voor morgenochtend. Welke kleren moet ik vast klaarleggen en verder eens kijken wat er nu werkelijk aan vrieskou aan zit te komen.

Weeronline? Nee! Buienrader? Nee, die wil ik niet meer zien... Googlen maar en zo kwam ik op een voor mij onbekende site terecht, maar wel eentje met heel veel informatie over het actuele weer. Mooi grafisch weergegeven. In één oogopslag heel Nederland in beeld. Gisteravond nergens vorst. Vanochtend wel.

De sloot voor liet niets zien van dien aard zien. Maar voorbij Jaarsveld zouden we met "DE MIK" wel het koudste deel van Nederland doorkruisen. Om 07.30 was het daar het koudst. Daar vroor het toen -1.6 Graden. Een strak blauwe lucht boven Lekkerkerk. De keuze was makkelijk. "Naar den diek"... Laat die vorst maar komen...

Onze website is in de prijzen gevallen; "WEBSITE VAN HET JAAR 2009"



...indien de categorie 'hobbyblogs' zou hebben bestaan :-)